Skocz do zawartości

Semper

Użytkownicy
  • Zawartość

    145
  • Rejestracja

  • Ostatnia wizyta

O Semper

  • Tytuł
    Ranga: Magister

Poprzednie pola

  • Specjalizacja
    Inna
  1. Przemysław Piotr Żurawski vel Grajewski Sprawa ukraińska na konferencji pokojowej w Paryżu w roku 1919 Wydanie drugie uzupełnione Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2017 ISBN 978-83-7507-202-0 format B5, s. 179, 8 mapek, Summary in English, bibliografia, skorowidz osób, skorowidz toponimów stosowny link Burzliwe dzieje współczesnej Ukrainy, która od początku obecnego wieku zdołała już przeżyć dwie rewolucje („pomarańczową” w 2004 r. oraz euromajdan i „rewolucję godności” na przełomie lat 2013‐2014), a obecnie zmuszona jest stawiać czoła zbrojnej agresji rosyjskiej, pobudzają zainteresowanie polskiej opinii publicznej dziejami południowo‐wschodniego sąsiada. Mimo bliskości geograficznej, językowej i kulturowej, także tej wynikającej z wielowiekowego współżycia Polaków i Ukraińców (do przełomu XIX i XX w. zwanych Rusinami) we wspólnym państwie, co skutkowało przenikaniem się obu etnosów, dzieje Ukrainy są w Polsce słabo znane. Dr hab. Przemysław Piotr Żurawski vel Grajewski — profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Łódzkiego w Katedrze Teorii Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. W latach 1987‐1995 pracownik naukowy Instytutu Historii Uniwersytetu Łódzkiego, od 1995 r. na Wydziale Studiów Międzynarodowych i Politologicznych UŁ. Autor m.in. ważnej monografii Stany Zjednoczone wobec problemu kontroli zbrojeń w dobie Komisji Przygotowawczej do genewskiej Konferencji Rozbrojeniowej 1925-1930. Spis treści Przedmowa do wydania II Przedmowa Wstęp Rozdział I. Sprawa Ukrainy Naddnieprzańskiej i Galicji Wschodniej na konferencji pokojowej w Paryżu w roku 1919 1. Uwagi wstępne 2. Stan kwestii ukraińskiej na arenie międzynarodowej u progu konferencji pokojowej 3. Polskie, ukraińskie i rosyjskie roszczenia terytorialne i pierwsze próby mediacji ze strony Konferencji Pokojowej 4. Sprawa wysyłki Armii Hallera do Polski a konflikt w Galicji Wschodniej 5. Depesza Rady Najwyższej z 19 III 1919 roku 6. Konflikt w Galicji Wschodniej a działania rozjemcze Konferencji Pokojowej (kwiecień‐połowa maja 1919 roku) 7. Stanowisko Konferencji Pokojowej wobec ofensywy polskiej w Galicji Wschodniej (maj 1919 roku) 8. Decyzja Rady Najwyższej z 25 VI 1919 roku 9. Walka dyplomatyczna o status prawny Galicji Wschodniej 10. Delegacja ukraińska i Konferencja Pokojowa wobec rozwoju sytuacji militarnej na Ukrainie Naddnieprzańskiej Rozdział II. Kwestia Rusi Podkarpackiej Rozdział III. Problem ukraiński a sprawa przynależności państwowej Bukowiny i Besarabii Rozdział IV. Epilog kwestii państwowości ukraińskiej na forum międzynarodowym w latach 1920‐1923 Summary Bibliografia Mapy Skorowidz osób Skorowidz toponimów Nota o książce i autorze
  2. Słownik biograficzny w jęz. niemieckim

    Książka została zgłoszona do konkursu Pro Historia Polonorum na najlepszą książkę historyczną wydaną w języku obcym, dotyczącą historii Polski. Szczegóły opisane są tu: https://historia.org.pl/2017/02/07/iii-kongres-zagranicznych-badaczy-dziejow-polski-w-pazdzierniku-w-krakowie/
  3. Między pozytywizmem a nacjonalizmem Przemiany kultury polskiej w latach 1886-1918 (red. nauk. Maciej Gloger) Indeks osób sporządziła Irena Bednarz Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2017 ISBN 978-83-7507-231-0 format B5, s. 304, summ. In English, indeks osób stosowny link Przemiany zachodzące w kulturze polskiej między okresem pozytywizmu a przełomem wieku XIX i XX, czyli czasem kształtowania się nowoczesnej świadomości narodowej i „dojrzewania” Polaków po popowstaniowej traumie do niepodległości i suwerenności, są niedostatecznie opisane, a ich postrzeganie obrosło w liczne stereotypy i uproszczenia. Panowało przekonanie, że pozytywizm był postawą sprzeczną z nacjonalizmem. W istocie stworzył on jednak podstawy pod światopoglądowe i programowe założenia ruchu narodowego. Z całą mocą ujawniło się to w dobie rewolucji 1905 roku. Książka ma charakter interdyscyplinarny. Autorzy podejmują zagadnienie kontynuacji pozytywistycznych idei w ruchu narodowym i kulturze polskiej wielopłaszczyznowo, w sposób zróżnicowany metodologicznie Znajdziemy tu zarówno klasyczne rozprawy historyczne, jak też pogłębione prace interpretacyjne, dotyczące twórczości i myśli pisarzy oraz działaczy społecznych (np. Tomasz Teodor Jeż, Bolesław Prus, Henryk Sienkiewicz, Adam Krechowiecki). Spis treści Andrzej Dwojnych, Pozytywiści w działaniu, romantycy w programie — charakterystyka wybranych prowincjonalnych środowisk narodowych z przełomu XIX/XX wieku Maciej Gloger, Pozytywizm pozytywistów a pozytywizm narodowców. Między kontynuacją a opozycją Katarzyna Wrzesińska, Od kultury elit do kultury mas. Obraz poezji i literatury polskiej w myśli Narodowej Demokracji doby zaborów Joanna Nowak, Spotkanie starych pojęć z nowymi. Naród w refleksji autorów Upominku. Książki zbiorowej na cześć Elizy Orzeszkowej Wacław Forajter, Wojny burskie i ekonomia ekspansji (Prus — Dmowski) Bartłomiej Szleszyński, Globalizacja, kolonizacja, darwinizm społeczny. Wstęp do rozważań o kilku podobieństwach pomiędzy poglądami Bolesława Prusa i ideologów Narodowej Demokracji Adrianna Adamek-Świechowska, Sienkiewicz — „budziciel ducha narodu” — w roli autorytetu obozu narodowego w okresie międzywojnia Grzegorz Marchwiński, Zrywanie ciągłości. Notatki do rozważań nad habitusami polskimi 2. połowy XIX wieku (Orzeszkowa — Żeromski — Dmowski) Maria Jolanta Olszewska, Polaków portret własny. Refleksje po lekturze Veto! Adama Krechowieckiego Wiesław Ratajczak, Pozytywistyczne i nacjonalistyczne idee w twórczości powieściowej oraz programie politycznym Zygmunta Miłkowskiego Michał Rogalski, Teologiczne narzędzia w budowaniu świadomości narodowej. Jubileusz pięćdziesięciolecia ogłoszenia dogmatu o niepokalanym poczęciu na łamach „Przeglądu Powszechnego” Jarosław Tomasiewicz, Antysemityzm gospodarczy między pozytywizmem a rasizmem (1876-1941). Szkic z historii idei Magdalena Piekara, Kwestia żydowska w pierwszym roku istnienia czasopisma „Głos” Indeks osób
  4. Polecam trzy pierwsze tomy źródłowej serii pod redakcją naukową prof. Urszuli Augustyniak: „Katalogi testamentów mieszkańców miast z terenów Korony i Wielkiego Księstwa Litewskiego do 1795 roku” Oto stosowne linki: Opis tomu 1 Opis tomu 2 Opis tomu 3
  5. Polecam z pięknem obcowanie. Art-Deco. Secesja. Podstawki korkowe „Posadzki warszawskie” stosowny link
  6. Michał Fijałkowski Pieśń ludowa u Johanna Gottfrieda Herdera Impulsy, źródła, recepcja Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2017 ISBN 978-83-7507-222-8 format B5, s. 202, bibliografia, ilustr., indeks Zainteresowanie tematyką ludową splata się pod koniec XVIII wieku z poszukiwaniem eposów narodowych, a to za sprawą wydanych w 1760 roku Pieśni Osjana; ta mistyfikacja literacka rozbudziła zainteresowanie dawną, prostą, nieskomplikowaną poezją o surowym, „barbarzyńskim” języku, formie, która sprzeciwiała się panującym dotychczas klasycystycznym trendom. Pięć lat później pojawia się obszerny zbiór starych ballad angielskich i szkockich Thomasa Percy'ego, również zabytku odnalezionego „przez przypadek”. Wydanie to robi niesamowitą karierę w Europie, przede wszystkim w Niemczech, gdzie naśladowanie jego anonimowych pieśni prowadzi do powstania najwcześniejszych ballad artystycznych. Johann Gottfried Herder na początku lat 70-tych XVIII wieku formułuje w swoich pismach postulaty dotyczące nowej literatury, jaką chciałby widzieć w Niemczech, przygotowuje również wydanie zbioru europejskich pieśni ludowych zatytułowane Volkslieder, do czego dochodzi w latach 1778-1779. Recepcja owego zbioru, zarówno w rodzimych Niemczech, jak i w krajach słowiańskich, posłużyła za impuls do ukonstytuowania się literatur narodowych; przysłużyła się przede wszystkim Czeskiemu Odrodzeniu Narodowemu, w szczególności dwóm mistyfikacjom literackim, Rękopisowi królodworskiemu i Rękopisowi zielonogórskiemu, na terenie krajów południowosłowiańskich zaś działalności Vuka Stepanovicia Karadžića. Recepcja zbioru Herderowskiego w literaturze polskiej wzmiankowana jest przykładami działalności zbierackiej w czasach preromantyzmu przed rokiem 1822. Michał Fijałkowski studiował na Wydziale Neofilologii Uniwersytetu Warszawskiego w Instytucie Germanistyki (2004-2008) i na Wydziale Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie (2007-2012). Tytuł doktora nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa uzyskał w 2013 roku. Wśród obszarów badań i zainteresowań autora m.in. znajdują się: komparatystyka literacka, korelacje historyczno-literackie kultur słowiańskich z niemiecką, folkloryzm w literaturach europejskich, dramat XVIII i XIX wieku, literatura popularna oraz translatoryka. Członek zespołu projektu badawczego „Wiersz litanijny w kulturze regionów Europy”. Oto stosowny link Spis treści Wstęp 1. Pieśni Osjana (1760) Jamesa Macphersona 1.1. Historia powstania 1.2. Recepcja Osjana w Anglii 1.3. Źródła Pieśni Osjana 1.4. Recepcja Osjana w Niemczech 1.5. Pieśni Osjana a początki historycyzmu literackiego 2. Walter Scott i jego Waverley 2.1. Szkocja i jej rola w preromantycznym przełomie literackim oraz jej wkład w tworzenie się kultury popularnej 2.2. Twórczość romantyczna Waltera Scotta 2.3. Waverley (1814) 3. Thomas Percy i jego Reliques of Ancient English Poetry (1765) 3.1. Angielska i szkocka pieśń ludowa i ballada 3.2. Okoliczności powstania oraz zawartość Reliques Percy'ego 3.3. Badania Percy'ego. Nadanie pieśni ludowej kryterium historyczności 3.4. Twórczość minstreli a pieśń ludowa 3.4.1. Pieśń ludowa a teatr angielski. Ballady z Shakespeare'a 3.4.2. Romans rycerski a pieśń ludowa 3.4.3. Pozostałe pisma Percy'ego 4. Johann Gottfried Herder i jego Volkslieder (1778/1779) 4.1. Wyjątki z listów o Osjanie i pieśniach dawnych ludów (1773) 4.2. Myśli o filozofii dziejów (1784-1791) 4.3. Volkslieder (Pieśni ludowe) - okoliczności powstania zbioru 4.4. Pieśni angielskie i szkockie 4.4.1. Pieśni angielskie 4.4.2. Pieśni szkockie 4.5. Pieśni niemieckie 4.6. Pieśni romańskie 4.6.1. Pieśni hiszpańskie 4.6.2. Pieśni francuskie 4.6.3. Pieśni włoskie 4.6.4. Pieśni w łacinie średniowiecznej 4.7. Pieśni północne 4.7.1. Pieśni północne (Nordisch) 4.7.2. Pieśni skaldyjskie 4.7.3. Pieśni duńskie 4.8. Pieśni bałtyckie 4.8.1. Pieśni litewskie 4.8.2. Pieśni łotewskie 4.9. Pieśni słowiańskie 4.9.1. Pieśni morlackie 4.9.2. Pieśni czeskie 4.9.3. Pieśń połabska 4.10. Pieśni starożytne 4.11. Pieśni pozostałe 4.11.1. Pieśni estońskie 4.11.2. Pieśni peruwiańskie 4.11.3. Pieśni lapońskie 4.11.4. Pieśń grenlandzka 4.11.5. Pieśni pozostałe z dodatku (Anhang) 4.12. Próba rozbioru genologicznego Volkslieder 4.13. Odbiór Herderowskich Volkslieder w Niemczech 5. Recepcja i oddźwięki Herdera w Słowiańszczyźnie 5.1. Pieśni ludowe Słowian południowych 5.1.1. Działalność Vuka Stefanovicia Karadžića 5.2. Ludowość słowiańska a Czeskie Odrodzenie Narodowe 5.2.1. Rękopis królodworski (1817) i Rękopis zielonogórski (1818) 5.3. Oddźwięki Herderowskie w Polsce Podziękowania Ilustracje Bibliografia Indeks
  7. Edmund Kotarski (ur. 7 października 1930 r.), emerytowany profesor zwyczajny (Uniwersytet Gdański); historyk literatury i kultury średniowiecznej i nowożytnej, ze szczególnym uwzględnieniem Gdańska; edytor. Zajmuje się głównie prozą publicystyczną i poezją okolicznościową, początkami marynistyki i kulturą medialną dawnych epok. Opublikował m.in. następujące, niezapomniane książki: Publicystyka Jana Dymitra Solikowskiego (1970), U progu marynistyki polskiej: XVI-XVII wiek (1978), Dziedzictwo i tradycja. Szkice o literaturze staropolskiej (1990), Gdańska poezja okolicznościowa XVII wieku (1993), Sarmaci i morze. Marynistyczne początki w literaturze polskiej XVI-XVIII wieku (1995), Gdańsk literacki (do końca XVIII wieku) (1997), Gdańska poezja okolicznościowa XVIII wieku (1997). Wydał kilka tomów marynistycznych tekstów źródłowych, m.in. „Kto ma państwo morskie...”. Problemy morza w opinii dawnej Polski (1970), Trzy podróże (1973), „Trzymajmy się morza”. Problemy morza w opinii Rzeczypospolitej XVIII wieku (1985). W 2017 roku ukazała się jego najnowsza książka: Edmund Kotarski Kultura medialna średniowiecza. Europa łacińska Wydawnictwo Naukowe Semper, Warszawa 2017 ISBN 978-83-7507-219-8 format B5, s. 335, bibliografia, indeks stosowny link (szczegółowy spis treści) Książka uwzględnia rozwijające się paralelnie wizualizacje: gdańskie portale, pomorskie malowidła ścienne i stropowe, witraże, także weksylia, pieczęcie i monety. One także, obok pisma i ksiąg, przenosiły informacje i budziły emocje, generowały wartości, uczestniczyły w tworzeniu i rozwijaniu kultury.
  8. Adam Zięba Inspiracje ewangeliczne w poezji pasyjnej XVII wieku Tematem dzieła są modyfikacje tekstu kanonicznych Ewangelii w staropolskiej literaturze pasyjnej, dokonywane na różnych poziomach utworów, np. konstrukcji, narracji, faktografii, symboliki, metaforyki, stylu. Metodą interpretacji jest hermeneutyka, szczególnie hermeneutyka filozoficzna. Dr Adam Zięba – historyk literatury, badacz literatury dawnej (szczególnie baroku), absolwent filologii polskiej Uniwersytetu Gdańskiego. W roku 2015 obronił pracę Inspiracje ewangeliczne w poezji pasyjnej XVII w. pod kierunkiem prof. dr hab. Jadwigi Kotarskiej. Opublikował artykuł o dylogii Wacława Potockiego Rozkosz światowa i duchowna i o symbolu pelikana w literaturze i sztuce przedoświeceniowej Europy. W krąg swoich zainteresowań badawczych włącza liczne przykłady dzieł plastycznych, dając tym samym holistyczny obraz kultury dawnej Europy. Zachęcam do zapoznania się ze szczegółowym spisem treści książki: Spis treści Wstęp Rozdział I. Symbole pasyjne Transformacje symboli Ścieżki przekształceń Symbol krzyża Prasa mistyczna i winna latorośl Symbol nocy i ciemności Symbol ogrodu Symbolika Góry Oliwnej Arma Christi Symbol krwi Symbol siódemki Symbol łabędzia Pasyjne symbole temporalne Symbolika ciała Rozdział II. Metafory Jezus Słońce sprawiedliwości – chrystologiczna metaforyka luksoryczna Ecce agnus Dei: Jezus jako baranek Tyś jest wierny pelikan Dziś Fenix drogi na stos drew srogi uprzejmie leci Jezus jako Logos Metaforyka żeglarska Metaforyka krwi Jezus jako ołtarz Rozdział III. Typologia pasyjna Jezus Chrystus – Nowy Adam Izaak Józef Egipski Abel Wąż miedziany – Nechusztan Rozdział IV. Ścieżki i cele transformacji ewangelicznych Amplifikacja Redukcja Inwersja Syntetyzacja Zakończenie Bibliografia Źródła Opracowania tradycyjna wersja papierowa wersja elektroniczna e-book
  9. Ukazała się ciekawa rzecz — dla zainteresowanych alternatywnymi koncepcjami nowoczesności narodu. Książka o późnym, jakże jednak ważnym polskim pozytywizmie. Polecam! Maciej Gloger Pozytywizm XX wieku Od pracy organicznej do nowoczesnej świadomości narodowej ISBN 978-83-7507-213-6 Format B5, s. 176, indeks osób, oprawa twarda Tradycja pozytywistyczna w Polsce jest mało znana, często pomijana w dyskusjach o naszej współczesności lub traktowana marginesowo, stereotypowo i powierzchownie. Najprostszym wyjaśnieniem tego stanu rzeczy może być wskazanie na niepodważalny fakt dominacji paradygmatu romantycznego w nowoczesnej kulturze polskiej. Powstanie tej monografii jest motywowane próbą restytuowania pozytywistycznej tradycji dla współczesnych Polaków, wskazania ciągle żywych inspiracji mogących wpływać na jakość naszego życia, funkcjonowanie i rozwijanie polskiego organizmu społecznego, polskiej cywilizacji. Maciej Gloger (ur. 1970) mieszka w Poznaniu, jest profesorem Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. Zajmuje się historią idei pozytywizmu i modernizmu oraz związkami literatury z fiilozofią. Autor książek: Bolesław Prus i dylematy pozytywistycznego światopoglądu (2007) oraz Sienkiewicz nowoczesny (2010). stosowny link Spis treści Wstęp Rozdział I O entropii pozytywizmu w kulturze polskiej Rozdział II Liberalizm pozytywistyczny – dwie drogi myśli (Prus – Świętochowski) Rozdział III Sztuka – społeczeństwo – naród. Poglądy filozoficzno-estetyczne Władysława Mieczysława Kozłowskiego, czyli o długim trwaniu pozytywizmu Rozdział IV Bolesław Prus, pozytywizm i Czechy Rozdział V Sienkiewicz i Masaryk. O kulcie autora Qvo vadis w Czechach Rozdział VI Nacjonalizm polski wobec scjentyzmu i myśli przyrodoznawczej Rozdział VII Adolf Dygasiński i narodziny nowoczesnej świadomości narodowej Rozdział VIII Nowy pozytywizm narodowy. Roman Dmowski wobec twórczości Władysława S. Reymonta Summary Bibliografia Indeks osób
  10. Nigdy wcześniej literatura nie odnosiła się tak mocno do nauk przyrodniczych i technicznych. Mówi się, nie bez racji, o pozytywistycznym scjentyzmie. Model kultury polskiej, stworzony i propagowany przez pozytywistów, miał spełniać funkcje pragmatyczne, oddziałując na przeorientowanie świadomości kulturowej rodaków, co znajdowało swój wyraz w naukach humanistycznych i społecznych. Stawiany dzisiaj postulat badawczego oglądu przestrzeni kultury polskiego pozytywizmu zaowocował ujęciami i przybliżeniami szczegółowych problemów z zakresu historii idei, filozofii, techniki, nauki, myśli społecznej oraz matematycznej, a także przekrojami o charakterze bardziej syntetycznym, przeglądowym, które odkrywają składniki ówczesnego modelu wiedzy oraz jego konsekwencje i przejawy w różnych dziedzinach humanistyki: literaturze i poezji, badaniach literaturoznawczych, myśli psychiatrycznej i jej wpływie na postrzeganie kwestii metafizycznej, apologetyce katolickiej, ideologii polskiego nacjonalizmu. W tomie udało się zatem scharakteryzować szerokie przestrzenie kultury polskiego pozytywizmu, często dotąd zupełnie nieznane. W grudniu 2016 ukazała się książka o raczej do niedwna słabo znanych wątkach polskiej kultury drugiej połowy XIX wieku. Jej tytuł mówi sam za siebie: Między przyrodoznawstwem a humanistyką Przestrzenie kultury polskiego pozytywizmu pod redakcją Macieja Glogera i Tomasza Sobieraja ISBN 978-83-7507-208-2 format B5, s. 223, indeks osób stosowny link Spis treści Wstęp Tomasz Sobieraj, W stronę konsiliencji wiedzy. Pozytywizm polski o ideale nauki i poznania Damian Włodzimierz Makuch, Narodziny polskiego scjentyzmu – o kryptometafizycznej dyskusji na temat szaleństwa Dawid Maria Osiński, Poezja polskiego pozytywizmu o naukach przyrodniczych Hanna Żbikowska, Pomiędzy tańcem śmierci a łańcuchem pokarmowym – „Odgłosy z gór” Felicjana Faleńskiego Małgorzata Okulicz-Kozaryn, Radosław Okulicz-Kozaryn, Scjentyzm a literacka kariera pewnego mięczaka. Wokół „Skałotocza‐palczaka” Antoniego Sygietyńskiego Ireneusz Gielata, „Oko Emersona” i „oko Darwina” – Dickens, Sienkiewicz i wodospad Niagara Marcin Jauksz, Bolesław Prus, George Henry Lewes i granice powieściowej wiwisekcji Lech Gruszecki, Treści matematyczne w „Notatkach «lubelskich»” Bolesława Prusa Marek Lubański, Pozytywistyczny paradygmat metodologiczny i jego niektóre konsekwencje w polskich badaniach literackich przełomu XIX i XX wieku Michał Rogalski, Polska apologetyka katolicka wobec teorii ewolucji. Katolicyzm a rozwój nauki w drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku Maciej Gloger, Nacjonalizm polski wobec scjentyzmu i myśli przyrodoznawczej Indeks osób
  11. Publicystyka kulturalna wczesnego pozytywizmu polskiego Antologia Wstęp: Tomasz Sobieraj Wybór, opracowanie i komentarze: Marta Barańska i Tomasz Sobieraj ISBN 978-83-7507-209-9 format B5, s. 200, indeks nazwisk, oprawa twarda Wczesny pozytywizm polski to okres przypadający — w przybliżeniu —; na schyłek lat sześćdziesiątych i lata siedemdziesiąte XIX wieku. Polscy pozytywiści, działając w trudnych warunkach zniewolenia narodowego, zaoferowali społeczeństwu nowy, szeroko zakrojony program reform społeczno-kulturalnych. Ich głos wybrzmiewał na kartach publicystyki stanowiącej podówczas główny oręż intelektualnych batalii. Część zapomnianych lub nawet zupełnie nieznanych kart tej twórczości ukazuje niniejsza antologia. Pomimo upływu prawie półtora stulecia od momentu ich publikacji, głosy polskich pozytywistów zawierają niemało treści aktualnych: podnoszą zagadnienia etyki społecznej, praw jednostkowych, tolerancji, wolności przekonań, rozwoju cywilizacyjnego, moralnych funkcji nauki, zarysowują także wizję przyszłego społeczeństwa, które swój rozwój miałoby zawdzięczać pracy, odpowiedzialności, praktycyzmowi i solidarności wszystkich warstw społecznych. Ambitnie zakrojony program społeczno-kulturalny pozytywistów polskich — choć kontestowany zarówno przez współczesnych oponentów, jak i następców — znacząco wpłynął na przemiany świadomości Polaków, stał się ważnym składnikiem rodzimej tradycji kulturowej nowoczesności, kontynuowanym także w XX stuleciu. Z wielu manifestów programowych oraz z publicystyki wczesnego pozytywizmu emanowała optymistyczna wiara w sens historii, w możliwość kształtowania losu jednostkowego i zbiorowego, w lepszą przyszłość polskiego społeczeństwa. Tematyka twórczości publicystycznej polskich pozytywistów miała wymiar kompleksowy, dotyczyła bowiem wszystkich najistotniejszych zagadnień ideowych i społecznych nurtujących ówczesne życie zbiorowości. Do antologii włączono utwory z lat 1868-1874, w większości niepublikowane w antologiach. szczegółowy opis książki Spis treści Jak przysposobić do „patrzenia w słońce prawdy”? Rola publicystyki wczesnego pozytywizmu w kształtowaniu nowoczesnej świadomości kulturowej Bibliografia Zasady modernizacji tekstu Franciszek Krupiński, Szkoła pozytywna [Anonim], Do Czytelników „Niwy” [Anonim], Nauka i społeczna praca [Anonim], Nauka i utylitarność ß, Wpływ nauk przyrodniczych na ludzkość. I. Czy nauki przyrodnicze materializują człowieka? ß, Wpływ nauk przyrodniczych na ludzkość. Prawda i iluzje Aleksander Głowacki, O elektryczności [Fragment] Aleksander Głowacki, Nasze grzechy [Aleksander Świętochowski], Herbert Spencer (Studium z dziedziny pozytywizmu) Aleksander Świętochowski, August Comte i Herbert Spencer Aleksander Głowacki, W sprawie oświaty Feliks Bogacki, Pozytywizm a krytycyzm [Aleksander Świętochowski], O tolerancji Bron. R.[ejchman], Nauka i lud [Piotr Chmielowski], Pozytywizm i pozytywiści [Aleksander Świętochowski], Nowe drogi. I. Zasady i cele Aleksander Świętochowski], Nowe drogi. II. Wychowanie człowieka Indeks nazwisk
  12. Niespełna pięć wieków temu Rzeczpospolita Obojga Narodów była nie tylko mocarstwem, ale też tyglem dyskusji intelektualnych. W języku niemieckim ukazał się słownik biograficzny wybitnych polskich myślicieli i działaczy reformacyjnych XVI stulecia. Oto nota informacyjna wraz ze spisem biogramów. Szczegóły - link. Georg Ziaja Lexikon der bedeutendsten Protestanten in Polen-Litauen im 16. Jahrhundert Wydawnictwo Naukowe SEMPER Warszawa 2016 ISBN 978-83-7507-199-3 Format B-5, 170 s. oprawa twarda Lexikon beinhaltet Biogramme von 80 wichtigen „Andersgläubigen“ der Rzeczpospolita, die hauptsächlich in Großpolen, Kleinpolen und in Litauen gewirkt haben. Die polnische Reformation war zwar intensiv, aber eher kurzfristig, und begrenzte sich in seiner Wirkung auf die 2. Hälfte des 16. Jahrhunderts (ungefähr seit der Regierungsantritt des Königs Sigismund August im Jahre 1548 bis ca. 1600). Die wichtigste Glaubensrichtung der polnischen Reformation war Kalvinismus (zuerst in Kleinpolen, dann in Litauen) und Antitrinitarismus (später Socinianismus genannt, dessen Anhänger in Polen meistens als „Arianie“ bzw. „Polnische Brüder“ bekannt wurden), daneben die Lehre der Böhmischen Brüder (hauptsächlich in Großpolen) sowie die Lehre Luthers (neben Preußen, auch in Großpolen). Unter den beschriebenen Personen finden sich einige auch in Westeuropa bekannte Namen, v.a. Johannes à Lasco, der „Reformator Frieslands“ oder der „Vater der polnischen Literatur“ Mikołaj Rej (beide als Vertreter der Kalvinisten aufgezählt), und Szymon Budny, ein Übersetzer der Bibel und der Führer der litauischen Antitrinitarier. Daneben wirkten in Polen-Litauen auch zahlreiche italienische Glaubensflüchtlinge, meistens Antitrinitarier, u.a. Fausto Sozzini (der in Polen starb und dessen Grabmal sich in Lusławice befindet), Gianpaolo Alciato, Giorgio Blandrata und Bernardino Ochino. Unter polnischen Protestanten finden sich auch zahlreiche Magnaten, u.a. Mikołaj Radziwiłł der Rote und Mikołaj Radziwiłł der Schwarze, Jan Kiszka (alle in Litauen), die Brüder Andrzej, Łukasz und Stanisław Górka sowie Andrzej und Rafał Leszczyński (in Großpolen). Zu jedem der Biogramme ist auch eine kurze einführende Literaturliste beigefügt. Die Arbeit ergänzen zahlreiche Tabellen zur Geschichte Polens im 16. Jahrhundert, einige Illustrationen sowie eine Karte der Rzeczpospolita im Jahr 1573. Georg Ziaja, geboren in Krakau, lebt in Bonn. Studium der Osteuropäischen Geschichte, Geographie und Slavistik in Köln, Bonn, Freiburg und Frankfurt am Main. Magisterarbeit über Buchdruck und Reformation in Polen. Der letzte Artikel im Jahrbuch BKGE 22/2014 „Die protestantischen Buchdrucker in Polen-Litauen im 16. Jahrhundert“. INHALTSVERZEICHNIS Karte „Die Religionen in der Rzeczpospolita (Polen-Litauen) um das Jahr 1573“ I. EINLEITUNG Tab. 1. Die wichtigsten Vertreter der Reformation in Polen-Litauen im 16. Jahrhundert Tab. 2. Die polnischen und die entsprechenden deutschen bzw. heutigen Ortsnamen (alphabetisch) II. DIE WICHTIGSTEN PROTESTANTEN IN POLEN-LITAUEN IM 16. JAHRHUNDERT 1. Alciato Gianpaolo della Motte (um 1520-1581) 2. Augezdecky Aleksander (um 1500-1577) 3. Bazylik Cyprian (um 1535-nach 1591) 4. Blandrata Giorgio (um 1515-um 1588) 5. Bniński Stanisław (um 1515-nach 1574) 6. Budny Szymon (um 1530-1593) 7. Budzyński Stanisław (um 1530-nach 1593) 8. Ciapiński Wasil (um 1530-um 1604) 9. Cikowski Stanisław (nach 1500-1576) 10. Cruciger Feliks (nach 1510-1563) Culvensis Abraham, siehe: Kulwieć Abraham 11. Czechowic Marcin (1532-1613) 12. Daniel z Łęczycy (um 1530-1600) 13. Discordia Wawrzyniec (nach 1510-nach 1567) 14. Farnowski Stanisław (um 1535-um 1615) 15. Filipowski Hieronim (um 1530-um 1574) 16. Firlej Jan (um 1520-1574) 17. Gilowski Paweł (um 1534-1595) 18. Gliczner Erazm (1530-1603) Gonesius Petrus, siehe: Piotr z Goniądza 19. Górka Andrzej (um 1534-1583) 20. Górka Łukasz (1533-1573) 21. Górka Stanisław (1538-1592) 22. Grzegorz Paweł z Brzezin (um 1525-1591) 23. Gutteter Zygmunt (um 1530-1591) 24. Izrael Jerzy (um 1505-1588) 25. Jakub z Iłży (um 1490-um 1555) 26. Jakub z Kalinówki (um 1530-1581) 27. Jan z Koźmina (vor 1510-nach 1551) 28. Johannes à Lasco (1499-1560) 29. Karcan Jan (um 1550-1611) 30. Kiszka Jan (um 1545-1592) 31. Krowicki Marcin (nach 1500-1573) Krzyżak Szczęsny, siehe: Cruciger Feliks 32. Kulwieć Abraham (um 1510-1545) 33. Kwiatkowski Marcin (um 1535-1585) 34. Lasocki Stanisław (um 1521-1563) 35. Leszczyński Andrzej (um 1558-1606) 36. Leszczyński Rafał (um 1526-1592) 37. Lismanini Francesco (1504-1566) 38. Lubelczyk Jakub (um 1530-nach 1564) 39. Lutomirski Stanisław (um 1520-1575) Łaski Jan, siehe: Johannes à Lasco 40. Malecki Hieronim (um 1526-1583) 41. Malecki Jan (nach 1490-1567) 42. Morsztyn Florian (um 1530-1587) 43. Morsztyn Krzysztof [der Ältere] (um 1520-1600) 44. Moskorzowski Hieronim (um 1560-1625) 45. Murmelius Stanisław (um 1520-1570) 46. Murzynowski Stanisław (um 1528-1553) 47. Myszkowski Andrzej (ca. 1520-1566) 48. Niemojewski Jakub (um 1530-1586) 49. Niemojewski Jan (um 1528-1598) 50. Ochino Bernardino (1487-1565) 51. Oleśnicki Mikołaj (um 1500-1566) 52. Orszak Grzegorz (um 1520-um 1567) 53. Ossoliński Hieronim (nach 1500-1575) 54. Ostroróg Jakub (um 1516-1568) 55. Otwinowski Erazm (um 1528-1614) 56. Paklepka Stanisław (nach 1530-1567) 57. Piotr z Goniądza (um 1530-1573) 58. Prasmovius Andrzej (nach 1515-1592) 59. Radziwiłł Mikołaj „Rudy“ [der Rote] (1512-1584) 60. Radziwiłł Mikołaj „Czarny“ [der Schwarze] (1515-1565) 61. Rej Mikołaj (1505-1569) 62. Rodecki Aleksy (vor 1540-1606) 63. Ronemberg Szymon (um 1530?-vor 1604) 64. Samuel Andrzej (um 1510-1549) Sandecki Jan, siehe: Malecki Jan 65. Sarnicki Stanisław (1532-1597) 66. Seklucjan Jan (um 1510-1578) 67. Sozzini Fausto Paolo (1539-1604) 68. Stankar Franciszek (1501-1574) 69. Stankiewicz Mikołaj (um 1525-um 1582) 70. Statorius Piotr [der Ältere] (um 1530-1568) 71. Sylvius Jakub (um 1520-nach 1583) 72. Szafraniec Stanisław (um 1530-1598) 73. Szoman Jerzy (1530-1591) 74. Trecy Krzysztof (um 1530-1591) 75. Trepka Eustachy (um 1510-1559) 76. Trzecieski Andrzej [der Jüngere] (um 1525-1589) Wawrzyniec z Przasznysza, siehe: Discordia Wawrzyniec 77. Wirzbięta Maciej (1523-1605) 78. Wojewódka Bernard (um 1520-um 1554) 79. Wolan Andrzej (um 1530-1610) 80. Zacjusz Szymon (um 1507-um 1577) III. ANHANG Tab. 3. Die polnischen Könige im 16. Jahrhundert Tab. 4. Die polnischen Primasse (= Erzbischöfe von Gnesen) im 16. Jahrhundert Tab. 5. Die päpstlichen Nuntien in Polen in der zweiten Hälfte des 16. Jahrhunderts Tab. 6. Die protestantischen Buchdrucker in Polen-Litauen im 16. Jahrhundert (chronologisch) Tab. 7. Die Zahl der Druckereien nach Glaubensbekenntnis in den Jahren 1473-1599 in Polen-Litauen bzw. Rzeczpospolita (Polen, Litauen, Kgl. Preußen, Hrz. Preußen, Livland) Tab. 8. Die Buchproduktion in Polen-Litauen im 16. Jahrhundert (in Druckbögen) ̶ die größten Werkstätten Tab. 9. Die (vollständigen) polnischen Bibel-Ausgaben im 16. Jahrhundert ABBILDUNGSVERZEICHNIS
  13. Giordano Bruno i inni prześladowani za światopogląd

    W tym kontekście polecam książkę
  14. Nigdy wcześniej literatura nie odnosiła się tak mocno do nauk przyrodniczych i technicznych. Mówi się, nie bez racji, o pozytywistycznym scjentyzmie. Model kultury polskiej, stworzony i propagowany przez pozytywistów, miał spełniać funkcje pragmatyczne, oddziałując na przeorientowanie świadomości kulturowej rodaków, co znajdowało swój wyraz w naukach humanistycznych i społecznych. Stawiany dzisiaj postulat badawczego oglądu przestrzeni kultury polskiego pozytywizmu zaowocował ujęciami i przybliżeniami szczegółowych problemów z zakresu historii idei, filozofii, techniki, nauki, myśli społecznej oraz matematycznej, a także przekrojami o charakterze bardziej syntetycznym, przeglądowym, które odkrywają składniki ówczesnego modelu wiedzy oraz jego konsekwencje i przejawy w różnych dziedzinach humanistyki: literaturze i poezji, badaniach literaturoznawczych, myśli psychiatrycznej i jej wpływie na postrzeganie kwestii metafizycznej, apologetyce katolickiej, ideologii polskiego nacjonalizmu. W tomie udało się zatem scharakteryzować szerokie przestrzenie kultury polskiego pozytywizmu, często dotąd zupełnie nieznane. W grudniu 2016 ukazała się książka o raczej do niedwna słabo znanych wątkach polskiej kultury drugiej połowy XIX wieku. Jej tytuł mówi sam za siebie: Między przyrodoznawstwem a humanistyką Przestrzenie kultury polskiego pozytywizmu pod redakcją Macieja Glogera i Tomasza Sobieraja ISBN 978-83-7507-208-2 format B5, s. 223, indeks osób stosowny link Spis treści Wstęp Tomasz Sobieraj, W stronę konsiliencji wiedzy. Pozytywizm polski o ideale nauki i poznania Damian Włodzimierz Makuch, Narodziny polskiego scjentyzmu – o kryptometafizycznej dyskusji na temat szaleństwa Dawid Maria Osiński, Poezja polskiego pozytywizmu o naukach przyrodniczych Hanna Żbikowska, Pomiędzy tańcem śmierci a łańcuchem pokarmowym – „Odgłosy z gór” Felicjana Faleńskiego Małgorzata Okulicz-Kozaryn, Radosław Okulicz-Kozaryn, Scjentyzm a literacka kariera pewnego mięczaka. Wokół „Skałotocza‐palczaka” Antoniego Sygietyńskiego Ireneusz Gielata, „Oko Emersona” i „oko Darwina” – Dickens, Sienkiewicz i wodospad Niagara Marcin Jauksz, Bolesław Prus, George Henry Lewes i granice powieściowej wiwisekcji Lech Gruszecki, Treści matematyczne w „Notatkach «lubelskich»” Bolesława Prusa Marek Lubański, Pozytywistyczny paradygmat metodologiczny i jego niektóre konsekwencje w polskich badaniach literackich przełomu XIX i XX wieku Michał Rogalski, Polska apologetyka katolicka wobec teorii ewolucji. Katolicyzm a rozwój nauki w drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku Maciej Gloger, Nacjonalizm polski wobec scjentyzmu i myśli przyrodoznawczej Indeks osób
  15. Słownik zapomnianych wyrażeń funkcyjnych (red. nauk. Radosław Pawelec) ISBN 978-83-7507-194-8 Format B-5, s. 160 Słownik zapomnianych wyrażeń funkcyjnych opisuje przyimki, spójniki, partykuły o zróżnicowanej funkcji, a także różnej budowy jednostki i wyrażenia, które były używane w historii języka polskiego, obecnie zaś całkowicie wycofały się z języka (np. wierę, malek), stanowią archaizmy, wyrazy przestarzałe lub książkowe, których używa się w wypowiedziach m.in. w celach stylizacyjnych (np. zaprawdę, dalece, wielce). link z opisem Autorzy: Aleksandra Janowska Alina Kępińska Krystyna Kleszczowa Barbara Mitrenga Magdalena Pastuchowa Agnieszka Słoboda Piotr Sobotka Spis treści Wstęp Wykaz skrótów i bibliografia Słowniki, kartoteki, zbiory i korpusy tekstów Inne źródła Inne opracowania Słownik Spis publikacji wykonanych w ramach projektu badawczego Polskie wyrażenia funkcyjne w ujęciu diachronicznym
×