Jump to content
  • Announcements

    • Jarpen Zigrin

      Zostań naszym fanem. Obserwuj nas w social mediach : )   12/11/2016

      Daj się poznać jako nasz fan oraz miej łatwy i szybki dostęp do najnowszych informacji poprzez swój ulubiony portal społecznościowy.    Obecnie można nas znaleźć m.in tutaj:   Facebook: http://www.facebook.com/pages/Historiaorgp...19230928?ref=ts Twitter: http://twitter.com/historia_org_pl Instagram: https://www.instagram.com/historia.org.pl/
    • Jarpen Zigrin

      Przewodnik użytkownika - jak pisać na forum   12/12/2016

      Przewodnik użytkownika - jak pisać na forum. Krótki przewodnik o tym, jak poprawnie pisać i cytować posty: http://forum.historia.org.pl/topic/14455-przewodnik-uzytkownika-jak-pisac-na-forum/
secesjonista

O "dobrych" gadach w wierzeniach ludowych

Recommended Posts

Dwa węże...

woda w Australii jest w niektórych regionach nader cennym dobrem, Aborygeni wierzą, że tęczowy wąż Akurra opiekuje się głównie wodą i przynosi zbawienny deszcz.

Drugim "dobrym" wężem jest Minia (wierzenia z północnej Afryki), który się dla nas "poświęcił" (choć może niezbyt chętnie :B): ), to jego ciało stwórca pociął na siedem części z których stworzył wszechświat w którym mogliśmy zaistnieć.

/za: K. Barszcz, M. Kupczyńska, M. Wąsowicz "Zwierzę - źródło inspiracji w różnych kulturach", w; "Dawna medycyna i weterynaria. Pacjent" red. M.Z. Felsmanna, J. Szarka, M. Felsmann/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Trochę w tym temacie zapomniano o judaistycznej myśli, zatem...

w myśli idei proroka Natana z Gazy En-Sof wchłonęła w siebie światło i powstała praprzestrzeń. Kiedy iskry Boże poczęły spadać, spadła i dusza Mesjasza, a ta trafiła do ciemnicy - kelipot. Tam zamieszkują węże (te złe), które ją krępują i próbują uwieść. Owa dusza - to "święty wąż", jako, że w języku hebrajskim słowo: "wąż" czyli : "nechasz" ma taką samą wartość liczbową co: "maszijach" = Mesjasz.

/za: G. Scholem "Mistycyzm żydowski"/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Wszystko co naturalne a poprawia urodę kobiecą zapewne jest: "dobre". Alexander Pedemontan zalecał kobietom, chcącym uzyskać piękne kruczoczarne włosy: "wziąć zielonych jaszczurek, a oberznąć im ogony i głowy, warzyć je w oliwie, a tym włosy pomazywać".

Tylko co będzie sądzić jaszczurka o takiej "dobrej" roli?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Biblia z rzadka przynosi nam historie o wężach (czy żmii), które by stawiały je w dobrym świetle, tym bardziej rzadsze są takie wzmianki z okresu średniowiecza. Atoli zawsze coś się znajdzie, w "Kazaniach gnieźnieńskich" Jezus powiada do Apostołów: "Estote prudentes! Bądźcie tak mądrzy jakoć są wężowie mądrzy" (Mt 10, 16).

W Księdze Przysłów wzmiankuje się o czterech małych istotach ziemskich, najmądrzejszych z mądrych: "stelio manibus nititur et moratur in aedibus regis". W myśl lekcji zawartej w BT: "jaszczurka, co nie da się schwycić rękami, a mieszka w pałacach królewskich". Oczywiście pamiętać trzeba o zastrzeżeniu, iż owe "stelio" potrafiło w różnych tłumaczeniach przybrać całkiem odmienne znaczenia: pajączek, tarantula, krzeczek, pająk.

W "Rozmyślaniach przemyskich" znajdujemy najobfitszy zestaw wężów w języku polskim z tego okresu czasu. Wszystkie są "słuszne": jadowite, groźne i złe. Atoli jeden, pozbawiony jadu, wykazuje się całkiem odmiennym charakterem:

"Mówią tu filozofowie, czusz mędrcy przyrodzonego pisma, a jest jeden wąż mały przez jadu, któremu dzieją saltra, a ten człowieka barzo miłuje i zdrowie jego miłuje. Tegodla kiedy najdzie człowieka śpiąc na puszczy, natychmiast skoczy na jego oblicze, aby ji zbudzi! ze snu, by jego iny zly wąż jadowity nie ukąsił".

/za: R. Mazurkiewicz "O wężach, żmijach i jaszczurkach w literaturze polskiego średniowiecza, a osobnie o jednem robaczku albo wężu przez jadu", "Teksty Drugie", nr 1, 2003, s. 169/

I jeszcze z chrześcijańskiej symboliki:

"w ikonografii wąż stal się uosobieniem cnoty Roztropności. Pastorały biskupów bizantyńskich i koptyjskich sporządzane w kształcie litery Tau wieńczą dwa węże zwrócone do siebie głowami".

/S. Kobielus "Bestiarium chrześcijańskie. Zwierzęta w symbolice i interpretacji. Starożytność i średniowiecze", Warszawa 2002, s. 326/

Share this post


Link to post
Share on other sites

W dawnej mitologii Łotyszy istniało bóstwo Māra (Marsava, Laima) wyobrażane często jako "czarna żmija", miała ona przynosić szczęście, powodzenie czy urodzaj.

/za: M. Michaliszyn "Frazeologia jako element eksplikacji znaczenia barw w różnych kulturach (barwa czarna)", "Prace Bałtystyczne", 3, "Język, literatura, kultura", 2006/

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

Przed wyrażeniem zgody na Terms of Use forum koniecznie zapoznaj się z naszą Privacy Policy. Jej akceptacja jest dobrowolna, ale niezbędna do dalszego korzystania z forum.