Tomasz N

To jakaś francuska historia ? Jeżeli tak, to się poddaję.

Co do mieczy średniowiecznych, to istotny jest sposób pozyskania. Jeżeli cały czas był przechowywany w dobrych warunkach, to konserwacja nie odbiega od sposobów dla współczesnego żelastwa. Ale jak z wykopki (to nielegalne i nie popieram) i znacznie skorodowany, to najlepiej do wody lub owinąć mokrą szmatą żeby nie wysechł. I nie czyścić powierzchni! Następnie załatwić po znajomości w jakiejś hucie umieszczenie w komorze wodorowej. Tu chodzi o korozję międzyziarnową żelaza. Działanie gorącym wodorem jest jedynym sposobem jej usunięcia.

Goering miał większą klasę. W stanie wojennym mówiło się taki kawał: Rozbił się statek na północnym Atlantyku i uratowali się jedynie płynący nań Reagan Jan Paweł II i Jaruzelski, którzy wskoczyli na krę. Kra płynie na południe, nie jest duża i topi się. Więc po jakimś czasie stoją po kostki w wodzie, po pas, po szyję. Wreszcie JP II mówi - Ja mam nadzieję w Panu i się poświęcę - i zeskoczył z kry. Kra się wynurzyła ale topi się nadal. Więc po jakimś czasie znów stoją po kostki w wodzie, po pas, po szyję. No to Reagan mówi - Ameryka musi dawać przykład - i zeskakuje z kry. Kra się wynurza, ale po jakimś czasie Jaruzelski stoi po kostki, po pas i w tym momencie podpływa statek i go wyciąga. Jaki morał z tej bajeczki ? Co ma wisieć nie utonie.

Kiedyś tu polecałem już Omańczyka. Podaje on taki przykład podejścia aparatu państwowego do autochtonów: „Mam list hufcowej harcerstwa polskiego w Berlinie, redaktorki "Młodego Polaka w Niemczech" w latach 1932-39, która za swe niemieckie nazwisko musiała zapłacić niemieckim obozem koncentracyjnym. Polki, której życiorys wart jest upamiętnienia w księdze walki o polskość, Polki, której po półrocznym staraniu nie przyznano w państwie polskim obywatelstwa polskiego, lecz wydano jedynie następujące zaświadczenie: Srebrna Góra 22.11.1945 Posterunek MO w Srebrnej Górze [center:5b288a4fc1] Zaświadczenie[/center:5b288a4fc1] Posterunek MO Srebrna Góra zaświadcza, że Lehrówna Helena ur. 16.02.1913 w Berlinie zamieszkała w Srebrnej Górze narodowości niemieckiej wyznania rz.-kat. prowadzi nieposzlakowany tryb życia. Utrzymuje się z własnego zarobku z pracy w charakterze sekretarki. Posiada znajomość języka polskiego. Czy prowadziła działalność wrogą i szkodliwą dla obywateli i państwa polskiego trudno ustalić, ponieważ na miejscu nie ma jej bliższych znajomych. Obecnie jest wzorową i nieszkodliwą dla państwa polskiego. Komendant MO Srebrna Góra w/z kpr. Turbierz Paweł Cóż wobec tego otrzymać może jako dowód polskości dziewczyna, która nie była redaktorką "Młodego Polaka w Niemczech", a jego czytelniczką, członkinią lokalnego kółka młodzieży polskiej. Na co może liczyć chłopak powracający z niemieckiego wojska, do którego powędrował wprost z obozu, nie posiadający żadnych dowodów poza nazwiskiem i złą polską wymową.” Albo mój ulubiony: „Moje pożegnanie z Opolszczyzną (…) nastąpiło w dramatycznych dniach przejmowania Śląska Opolskiego przez naszą administrację. Zaczęło się od dość zabawnej scysji z gen. A. Zawadzkim co do kandydatów na opolskie starostwa. Nasz komitet wysunął doświadczonych w pracy społecznej działaczy Związku Polaków w Niemczech, Opolan. Generałowi podsunięto jego ziomków z Zagłębia Dąbrowskiego, nie znających w ogóle Opolszczyzny.” Osmańczyk przekonał generała do swych kandydatów, a sprawdzeni towarzysze poszli dalej na zachód, ( a może bliżej?).

Swą maszynę Newcomen wymyślił w 1712 r. Więc to jest możliwe. Ale powiedz mi jak oni wymyślili przeniesienie napędu i sam napęd ?

Narya napisał: Gdybym wygrał w Totka to zainwestowałbym. W mojej miejscowości jest opuszczony budynek po hotelu. Urządziłbym tam hotel i restaurację, oraz organizował bale, sylwestry, studniówki, konferencje, wesela. Zgarniałbym mnóstwo kasy. Takie to pięknie bibilijnie nowotestamentowe. Jak w przypowieści o talentach. A potem koledzy o tych samych poglądach Ci go upaństwowią. Poza tym, bój się Boga! Gdzie zasady!

Atrix napisał: Wiadomo że doliczyc się mogli ilu żołnierzy zgineło po stronie niemieckiej. Ale póki nie ma ciała, jest się zaginionym. Sprawdziłem u Kutery. Zwłoki znaleziono 4 lub 5 dnia po bitwie. J.Zuba mógł wywoływać z lasu polskich żołnierzy, zaraz po walkach. Po przejściu tyraliery ? Wstaw lepiej czasy do jego relacji z 1969 r.

Według tych historyjek u Kutery, wiadomość Niemcom o miejscu ukrycia zwłok, przekazał Zuba. Samą opis zdarzenia opowiedział jednemu z mieszkańców żołnierz, który się nocą przebrał w cywilne ubranie. Więc kiedy się dowiedzieli ? Jak tych 80 wyszło z lasu ? Czy może po przeczesaniu lasu ? Jeżeli w nocy to raczej na drugi dzień. Do tego czasu był vermisst

Ak_2107 napisał: Ten pawlowski odruch to lata 80 - te...... Ja, ździebko zwapniały, pamiętam jeszcze Gomułkę. Jak myślisz, dlaczego tak dobrze pamiętano Gierka ? Chyba musiało się polepszyć ? Polecam jakas lekture na temat gospodarki w prl. Jaką ?

Vissegerd napisał: O! To nowa informacja. Jeśli prawdziwa (czyli starszy pan miał dobre informacje i nic nie pomylił), to mogłoby to tłumaczyć w dużym stopniu wściekłość mjr. Wessela. To by wiele tłumaczyło... To nowa informacja na tym forum, ale w książce Kutery występuje kilka razy w różnych wariantach osobowych, z nazwiskiem tego który to zrobił włącznie. Tu chodzi najprawdopodobniej o epizod z żołnierzem, który zaskoczony podczas schodzenia z drzewa, zasztyletował jednego Niemca i ukrył ciało. Informację o tym i miejscu ukrycia zwłok przekazał komuś z okolicznych mieszkańców, a ten później przekazał ją Niemcom. Wyklucza to to zdarzenie jako powód wściekłości Wessela, gdyż zaraz po bitwie nie mógł o tym wiedzieć.

No to pozwalam sobie podać czasówkę relacji Zuby z 1967 r. Ponieważ podaje godziny, można łatwiej niż w przypadku relacji z 1969 r. wstawić czasy. Oczywiście w nią też nie wierzę. Ale może komuś będzie pomocna. Relacja Zuby z 1967 - czasówka 4.00 - Oddział Pelca dociera do lasu jeszcze prawie po ciemku 5.00-600 - Żołnierze polscy robią trzy zawały na drodze [7.00] - Niemcy przybywają około 7.00 i zaczyna się bitwa [12.00] - koniec bitwy [12.00 -14.00] - Niemcy chodzą po lesie tyralierą i dobijają rannych, Już po bitwie dwa wozy wyjeżdżają z lasu i zostają ostrzelane 14.15 - Wzywają Zubę do niem. dowódcy, który przyjeżdża autem 14.20 – dowódca rozmawia z Zubą i każe mu iść do lasu wzywać do kapitulacji 14.25 - Dowódca wydaje rozkaz zaprzestania ognia (i dobijania) 14.50 - Zuba idzie do lasu i wzywa 15.00 - Wychodzi 80 żołnierzy 15.15 - Rewiduje ich się i prowadzi do szosy. 15.40 - Dochodzą do szosy 16.00 - Niemcy po jakimś czasie strzelają nadal 16.00-20.00 - Niemcy znów dobijają rannych, a mieszkańcy wsi próbują ich chować po wykrotach 20.00 -> - Wieczorem i w nocy mieszkańcy ratują rannych

Polecam piękny artykuł w najnowszej "Karcie". Już gdzieś o nim pisałem na forum. Co do pozostałych spraw - 1938, 1968, nie miała żadnego. Ale jak czytam na historykach.pl takich różnych polskich szowinistów, to mi się nóż w kapsie otwiera.

Z tą niepewnością jutra. Cóż, kwestia doświadczeń. Choć niewidoczna i nieujawniana , to wbrew pozorom była, taka podskórna, i wywoływała ten wręcz pawłowowski odruch zdobywania czegokolwiek na zapas. Niekoniecznie potrzebnego. Ja pamiętam tę radość, gdy kupiłem przypadkiem bez kolejki muszlę klozetową w Krakowie i wiozłem ją tramwajem, pociągiem do domu, dumnie na niej siedząc, zewsząd zazdrośnie zapytywany jak i gdzie ją zdobyłem. Jaki człowiek w normalnym społeczeństwie, wracając z pogrzebu kupuje (na razie) zupełnie mu nie potrzebną muszlę do klozetu ? Ak_2107 napisał: dopatrywanie sie jakichs zamiarow w miejscu gdzie ten system po prostu nie funkcjonowal i funkcjonowac nie mogl. Można więcej szczegółów ?

Ak_2107 widzę, że nie czytałeś Wata. Aleksandra. Ten opis jest z perspektywy bardzo głęboko sowieckiej. My, jak wiadomo, byliśmy (naj)weselszym barakiem w obozie. Więc było to mniej drastyczne, ale zasada była ta sama. [ Dodano: 2008-09-25, 15:14 ] Ak_2107 napisał: W PRL - u nikt zreszta sie nie czul winny. Panstwowe = niczyje. Pewnie z takiej kradziezy nikt sie nawet nie spowiadal. Za dużo tych pewnie. Akurat tym z resztkami godności, najbardziej skorym do nieposłuszeństwa, to przeszkadzało. Poza tym ryzyko było. W aferze mięsnej, jak w CCCP, nawet dano czapę, choć był to jedyny taki przypadek. Ludzie strajkowali, wychodzili na ulice najpierw z powodu kielbasy. Zgadza się. Kiełbasa über alles. Nie widzę w tym nic nagannego czy dezawuącego. Nie liczy się powód buntu, tylko sam fakt pomyślenia o tym, że można. Potem gdy wie się, że można, chce się dalej i więcej. Czy nie taki był mechanizm tych wydarzeń ? Walenie budynku zaczyna się od cienkich rys. Tomaszu, teza "komuna chce ludzi zaglodzic" - byla i jak widac jest dyskutowana. Kiedys na laweczce pod gieesowskim sklepem, z obowiazkowym TW, albo dwoma wsrod dyskutantow - chlopskich filozofow.... Dzisiaj w oparciu o "autorytety" klasykow .....)) Przerysowujesz. To nie tak, że chciała zagłodzić, ale zapewnić niepewność jutra przez tą codzienną walkę o wszystko. I dać satysfakcję przez niezrozumiałą obecnie radość ze zdobycia czegoś, co teraz jest normalnie w sklepie. A co do wizyt w barze, to obecnie nie mogę się ich wyprzeć. A pod GS-em nie piłem. Zbyt ranczowskie. Ale piłem na ławeczce przed hotelem w Taszkiencie z agentami KGB. Wódka smakowała tak samo.

Vissegerd napisał: I jeszcze jedno, jak wiadomo z ówczesnego dowcipu, w minionej epoce ludzie do pensji "dokładali", kombinowali, "podkradali", itd. Generalnie rzecz ujmując, "zaradni byli". Interesujące, jaka była skala tego zjawiska w PGR'ach, czy miało to duży wpływ na efektywność produkcji rolnej? W obecnym kapitaliźmie byłem świadkiem upadku zakładów mięsnych, które... rozkradli pracownicy... Kiedy rozmawia się o PRL, należy obowiązkowo przeczytać „Mój wiek” Wata, a zwłaszcza appendix czyli rozmowy z Tajcem. Ja to robię minimum raz na rok, bo to ustawia właściwą perspektywę. Gdy się dojdzie do dna (oczywiście nie moralnego) do jakiego go doprowadzono, to się ma właściwą perspektywę. My nigdy tego nie doświadczyliśmy. No to fragmencik: „Natomiast utrzymanie kołchozów, gdy chłopstwo zostało spacyfikowane, zmierzało właśnie do utrzymania ogółu ludności w biedzie. Bo: a/ obywatel nieustająco zatroskany o chleb codzienny nie ma energii ani czasu by myśleć o swojej egzystencji, o czymkolwiek, zdaje się na to co władza za niego myśli; b/ nędzne uposażenie, poniżej reprodukcji siły roboczej, sprawia, że każdy, kto może, kradnie, co może, a tym sposobem wszyscy czują się winni, ludzie się jakoś wyżywią, a państwo ma możliwie najtańszą robociznę; c/ zamożność, dobrobyt, osłabia poczucie zależności i poniżenia, amortyzuje strach i pobudza apetyty do swobód, do swobody wyboru zawodu, myśli, ubrania, rozrywki itd. Natomiast na tle powszechnej nędzy, i pod stała groźbą upadku na jej dno, dodatkowa para obuwia, czy kotlietka jest dostatecznym bodźcem ekonomicznym do wysiłku, do awansu bądź pracą bądź donosem.” Kiedy czyta się o takich przeciętnych TW, za jakie marne fanty donosili, to widać to ogólne upodlenie za PRL-u. Z drugiej strony obecna młodzież słysząc o koniaku itd. nie rozumie ich znaczenia i wartości w ówczesnym (towarowym nie pieniężnym) obiegu. Natomiast prawdziwość c/ potwierdzają wybuchy z lat 1976 i 1980. Buntowały się nie branże na dole hierarchii, lecz te, którym się w miarę powodziło. Oni odczuwali pogorszenie, a zarazem byli wystarczająco zamożni, by się mniej lękać. Co do PGR-ów, to od tego tła nie odstawały. Mój brat był na takiej praktyce w PGR-rze, gdzie go odwiedziłem. Smród na kilometry, bo świniarnia była na tysiące sztuk i to się kumulowało w jednym miejscu. A pracownicy PGR-u uważali się za klasę robotniczą, nie za rolników, i po ośmiu godzinach pracy szli do domu, nieważne czy świnie ryczały z głodu, a w polu zboże gniło. Jeszcze ciekawiej było w spółdzielniach, gdzie później trafił, a które były przykrywką dla brygad remontowych, działających w miastach i fabrykach. Pola, krowy i świnie, to był tylko taki dodatek. Kiedy brat zwrócił się do prezesa, by wyremontować kojce w chlewni, bo knur, taki 3-metrowy, ma przerdzewiałą klatkę i w każdej chwili może uciec, a wtedy nie daj Boże, to prezes go wyśmiał i kazał sobie samemu pospawać. W końcu po to brali praktykantów. Ciekawy napisał: Nie - nie wierzymy. Oczywiście - zły i nieefektywny był centralny system dystrybucji, ale nie na taką skalę - gdzie podziewały się tony wyprodukowanego mięsa ? Istniała "dziura" ... Nie istniała. Głód rzeczy, nawyk posiadania, wytwarzania rezerwy powodował, że mięso, kartkowe czy nie, było w zamrażarkach. Prywatnych. Kiedy za komuny zaczęło ich brakować na Śląsku, pojawili się dla przykładu spryciarze, przerabiający na nie zwykłe stare lodówki. Montowano dwa zespoły (agregaty) chłodnicze, a samą lodówkę (komorę) zgodnie ze sztuką ustawiano poziomo, drzwiami do góry. Prądu żarło co niemiara, ale działało. Co do innego towaru, to gdy zmarł mój samotny wujek i pojechaliśmy posprzątać, to w tapczanie było z 200 kg cukru, stwardniałego, ale do kompotów w sam raz. A papier w rolkach liczni spadkobiercy zużywali jeszcze przez dwa lata.

Ak_2107 napisał: Od 1974 zaczelismy (chyba po raz pierwszy w historii Polski) importowac zywnosc. Import był skutkiem umów pożyczkowych. Zdesperowany Gierek, chcąc dostać cokolwiek kasy, musiał brać część w produktach żywnościowych, stąd ten ówczesny nagły zachodni dobrobyt w sklepach. Och ta czekolada. Do teraz pamiętam. Ale na codzienność żywnościową nie miało to dużego wpływu. [ Dodano: 2008-09-24, 17:36 ] Ak_2107 napisał: Rolnicy indywidualni gospodarowali wtedy na 81 % gruntow rolnych. "Polskie kolchozy" na 19 %. Przy czym ich udzial w ogolniej produkcji rolnej wynosil ok. 23 %. Chlop mial jeszcze kanal dystrybucyjny w postaci "baby z cielecina" i inne tez. Uwzględniając ten kanał, oficjalne 23 % należałoby sporo zmniejszyć. Więc rzeczywisty udział kołchozów byłby poniżej 19 %, (czego, przy ich marnotrawstwie, należałoby oczekiwać). Co to są te "inne też" ?

Właśnie. A dlaczego miał tylko 600 zł w kieszeni ? Według mnie przez mentalność parobczańską, a z nią nigdy nie będziesz właścicielem.

Ak 2107 napisał: Mit o wywozie zywnosci do CCCP ciagnie sie przez cala historie PRL-u. Kazdy mial, znal " Antka tescia szwagra brata", ktory osobiscie potwierdzal - przysiegnac na Matke Boska Czestochowska i te z Piekar tez bedac gotow, ze osobiscie widzial jak w polskich zakladach miesnych pakowano szynke do puszek, dla niepoznaki owe puszki jako farbe etykietujac. Ja słyszałem jeszcze o cukrze w workach zamiast cementu. Wypada się więc zgodzić, lecz był to mit, jakby to powiedzieć, symetryczny. Kiedy byłem na wycieczce w CCCP, to tam również opowiadano nam, że braki w sklepach są ze względu na braterską pomoc dla Polski. Ak 2107 napisał: Moim zdaniem produkowalismy po prostu za malo....archaiczne gospodarstwa wiejskie, niedoinwestowane, ale za to z obowiazkowym konikiem plus niska kultura agrotechniczna plus socjalityczny bajzel w skolektywizowanej czesci robil swoje. Akurat z tym się nie zgodzę. Po prostu ze względu na fikcyjność cen, nikt tej żywności nie widział (za długo) na półkach. Jednakże nie było umierania z głodu, więc bilans się zgadzał. I to nawet w stanie wojennym, kiedy to nie tylko rząd się wyżywił. Formy dystrybucji już nie bardzo się zgadzały, bo w mięsnym było pusto, a „baba z cielęciną” ją miała.

Ak_2107 napisał: "Pegeerowska nędza" - szczególnie z lat 90 (teraz już to powoli się rozładowuje) - jest produktem III RP. Wynikiem politycznej decyzji o likwidacji "zaszłości" socjalizmu bez względu na koszty społeczne. To był błąd, do którego wielu nie boi się w tej chwili przyznać. Wypada się zgodzić, że jest to produkt III RP, ale co do kosztów społecznych, to wprost przeciwnie. Właśnie te durne „kuroniówki” mające na celu osłabić skutki społeczne utrwaliły patologię PGR-ów, tę mentalność w której praca była dyshonorem. Gdyby nie te durne litościwe osłony, ci sami ludzie zabraliby się do pracy lub jej poszukaliby, bo nie byłoby z czego nawet coś napędzić. A tak utrwalono ich wegetację. Obecne zanikanie zjawiska wynika z wymierania i wyjazdów, nie zmiany mentalności.

Mam pytanie. Był taki zwyczaj wojenny, może późny, polegający na kapitulowaniu przynajmniej przed równym stopniem. Czy znacie jakieś tego szczegóły ?

Zamiast kwiatków (w płynie) O sąsiedzie z Glasgow (limeryk szkocko-śląski) Pewien mieszkaniec Glasgow Jak społ, to nogami wierzgoł Kołdra zjechała Na widok ciała Sąsiadka wpadła - Oh! Let’s go!

Pozwoliłem sobie opracować wstępnie relację Zuby (zeznanie). Czasy może by wstawił ktoś, kto w nią wierzy, bo ja uważam, jak wiadomo, ją za zmyślenie. Odległości w nawiasach są z mapy, pozwalają określić czasy trwania zdarzeń. ZUBA 1969 fakty i zdarzenia (Czasy do wstawienia) - Zaciekawiony poszedłem do lasu [ok. 2 km TN] i zobaczyłem, że polscy żołnierze kopali stanowiska i robili zawały z drzew od zachodu i północnego-zachodu na szosie do Ciepielowa. - Nad lasem zaczął krążyć niemiecki samolot. - W krótkim czasie potem z przeciwnego kierunku bo szosą od Lipska nadjechała długa kolumna niemieckich wojsk zmotoryzowanych. - Gdy czoło kolumny dojechało do lasu, rozległa się strzelanina. - Kolumna niemiecka stanęła i Niemcy rozwinęli się do natarcia na las koło Strugi na wschód od szosy. - Gwałtowna strzelanina trwała dość krótko. - strzały było słychać długi czas ale już dużo rzadsze. - W jakiś czas po rozpoczęciu strzelaniny przyjechał samochodem pod mój dom jakiś oficer niemiecki z monoklem w oku. Kazał mi wsiąść do swego samochodu i zawiózł mnie na skraj lasu, tam zatrzymał się na wzniesieniu i kazał mi krzyczeć w las, żeby nasi żołnierze poddali się i wychodzili z lasu. - Wykonałem polecenie i po moich nawoływaniach - wyszło [500 m TN] z lasu około 80 polskich żołnierzy z rekami poniesionymi do góry i bez broni. - używając mnie jako tłumacza niemiecki oficer kazał tym żołnierzom ustawić się na drodze. Było to koło Dąbrowskiej Poręby przy narożniku lasu. - Niemieccy żołnierze popędzili [3 km TN] następnie tych jeńców do szosy prowadzącej do Lipska. - W lesie tymczasem rozlegały się strzały. - Potem Niemcy kazali mnie i innym mężczyznom z Anusina wyciągać dwa niemieckie samochody które ugrzęzły na łące. - Nadmieniam, że po wyciągnięciu samochodu poprosiłem jakiegoś starszego wiekiem niemieckiego oficera bez monokla o pisemne zezwolenie na pozbieranie rannych. - Wróciłem do domu Y - pod wieczór tego dnia zorganizowałem grupę mężczyzn z Anusina i dwie furmanki. - Wraz z furmankami i ludźmi udałem się do lasu. Rannych zbieraliśmy i woziliśmy całą noc aż do godziny 8-mej rano w sobotę. Składaliśmy ich w Anusinie w stodole Serafina. Razem zabraliśmy 84 rannych polskich żołnierzy przeszukując bardzo dokładnie cały las. - Od 8-mej rano zobaczyłem, że niemieccy żołnierze chodzą po lesie i dobijają rannych polskich żołnierzy. - Rannych szukaliśmy również w dzień następny, ale znajdowaliśmy przeważnie zwłoki .

No kolego Atrix pełny respekt. Wiele się spodziewałem, ale to jest to. [ Dodano: 2008-09-22, 21:47 ] Zastanawiałem się nad relacją pana Wrzochala. Czy nie próbowałeś uściślić czasów, tzn dokładniej co znaczy po południu i pod wieczór. Chodzi mi kiedy chodził do jeńców i kiedy ich odwieźli. pozdrawiam A relacje, jeszcze raz, są super.

Zgadzam się. Nie ma jak granatowa Tchibo. Oczywiście nie ta rozpuszczalna tylko taka fusiasta

W książce „Armia Lublin” P. Saji jest taki tekst na podstawie „meldunku Horodyskiego” str. 80: „Rano 8 września patrol kompanii rozpoznawczej 1. pspzmot składający się z sekcji motocyklistów i drużyny kolarzy sprawdzał kierunki prowadzące na Zwoleń, Bartodzieje, Pieńki Kazanowskie, Ciepielów i Lipsko. Po przyjeździe do Lipska na rynku napotkał 3 samochody pancerne i 2 czołgi niemieckie i po krótkiej potyczce odjechał przez Puławy, Kurów do Moszczanki.” Ja to przeliczyłem i z Lipska do Zwolenia jest 26 km do Puław 28, do Kurowa, 15, do Moszczanki pod Dęblinem 31 km. Razem równe 100 km. Uwzględniając minimum 60 % z tego na dojazd, mamy 160 km trasy dla drużyny kolarzy. Czyli taki Tour de Pologne, ale na zipach z torpedem i jeszcze z giwerą i plecakiem. Czy on dotarł do Lipska ? Według mnie nie. Chyba, że same motocykle.