Jump to content
  • Announcements

    • Jarpen Zigrin

      Zostań naszym fanem. Obserwuj nas w social mediach : )   12/11/2016

      Daj się poznać jako nasz fan oraz miej łatwy i szybki dostęp do najnowszych informacji poprzez swój ulubiony portal społecznościowy.    Obecnie można nas znaleźć m.in tutaj:   Facebook: http://www.facebook.com/pages/Historiaorgp...19230928?ref=ts Twitter: http://twitter.com/historia_org_pl Instagram: https://www.instagram.com/historia.org.pl/
    • Jarpen Zigrin

      Przewodnik użytkownika - jak pisać na forum   12/12/2016

      Przewodnik użytkownika - jak pisać na forum. Krótki przewodnik o tym, jak poprawnie pisać i cytować posty: http://forum.historia.org.pl/topic/14455-przewodnik-uzytkownika-jak-pisac-na-forum/

Recommended Posts

Najprawdopodobniej podczas w czasie wojen punickich powstała nowa warstwa społeczna w Rzymie- ekwici. Nazwa ta pochodzi od 18 centurii jazdy(equites), należeli do niej obywatele o dochodzie wyższym niż 400 tys. sestercji. Niezbędnym czynnikiem było również to, by być wpisany przez cenzora na listę 18 centurii. Posiadanie ziemi było głównym źródłem dochodów. Możliwość tę otwierały podboje rzymskie w tym czasie. Ekwici pożyczali pieniądze ludności prowincjonalnej oraz władcom państw niezależnych. Procenty z tych pożyczek były ogromne, bowiem nie sięgały tutaj ograniczenia obejmujące Italię. Zakładali oni również spółki kupieckie(negotiatores), które przewoziły do Rzymu drogą morską atrakcyjne towary. Na początku ekwici zajmowali się tylko handlem, jednak wkrótce pojawiły się również ambicje polityczne- zaczęły narastać konflikty z nobilami.

Jaki wpływ mieli ekwici na Rzym? Czym ta warstwa społeczna wyróżniała się spośród innych?

Share this post


Link to post
Share on other sites
cosiek   

Symbolami przynależności do stanu ekwickiego było posiadanie konia, noszenie złotego pierścienia oraz wąski purpurowy szlak zdobiący tunikę (trabea). W teatrze zajmowali oni miejsce zaraz za senatorami. Ekwici stanowili swego rodzaju stan rycerski (ordo equester) i brali udział w corocznej, odbywającej się 15 lipca paradzie jeźdźców.

W II wieku p.n.e. ekwici coraz wyraźniej walczyli o wpływy w państwie rywalizując z senatorami oraz arystokracją. To za ich sprawą wydano w 218 roku p.n.e. prawo lex Claudia, które zakazywało członkom rodzin senatorskich zajmowania się na większą skalę handlem, mogli oni bowiem dysponować tylko statkami o pojemności do 80 ton.

W okresie cesarstwa ekwici stali się warstwą urzędniczą.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Explore   

Po wytworzeniu sie warstwy Nobilów, Ekwici stali się dla nich niejako równoważnią. Mieli podobny majątek i nie zamierzali oddawać pełni władzy rodom senatorskim. W wielu przypadkach urzędy były dzielone między przedstawicieli obydwu tych grup. W II i I w. p.n.e., gdy republika chyliła się już ku upadkowi, wielcy politycy i wodzowie, próbowali zyskać poparcie jednej z tych grup, najczęściej przez nadanie im różnego rodzaju przywilejów. Ekwici i Nobilowie nieustannie ze sobą rywalizowali, a wg. mnie ostatecznie z walki zwycięsko wyszli Ekwici, którzy utrzymali większość swoich praw poz zmianie ustroju na cesarski. Ich faktyczna pozycja uległa co prawda osłabieniu, ale w tym samym czasie pozycja arystokracji senatorskiej ograniczyła się tylko do sprawowania urzędów państwowych, których władza była tylko prowizoryczna...

Share this post


Link to post
Share on other sites

(...)

Ekwici pożyczali pieniądze ludności prowincjonalnej oraz władcom państw niezależnych. Procenty z tych pożyczek były ogromne, bowiem nie sięgały tutaj ograniczenia obejmujące Italię.

Pośród ekwitów wyróżniano: negotiatores - kupców, publicani - dzierżawcy na wielką skalę, agricolae - posiadacze dóbr ziemskich, mercatores - kupcy hurtowi, argentari (faeneratores) - lichwiarz i bankierzy. No i właśnie o te pożyczki (nexum) chodzi:

"Zadłużenie w republikańskim Rzymie powodowało takie samo spustoszenie jak zarazy i było jednym z problemów społecznych, poruszanych w plebejskiej agitacji. Działo się przypuszczalnie tak dlatego, że rzymska pożyczka, która co prawda została ukształtowana jako nieodpłatna, lecz, przez powszechne uzupełnienie jej stypulacją procentową, uczyniono z niej bardzo dogodne źródło dochodów".

/P. Niczyporuk "Bankierzy publiczni w starożytnym Rzymie", "Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Rzeszowskiego", Seria Prawnicza, z. 82, 2014, s. 150, przyp. 20/

Jak rozumiem "nieodpłatna" czyli nieoprocentowana?

Czy zawsze miały pożyczki taką formę?

O aktywności gospodarczej ekwitów:

I. Żeber "'Institor' w dawnym Rzymie", "Acta Universitatis Wratislaviensis", Prawo, t. 288, 2004

K. Chytła "Gospodarcze i polityczne znaczenie ekwitów w Rzymie u schyłku III i w II w. p.n.e.", "Zeszyty Naukowe UJ", Prace Instytutu Własności Intelektualnej, t. 56 2006.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×

Important Information

Przed wyrażeniem zgody na Terms of Use forum koniecznie zapoznaj się z naszą Privacy Policy. Jej akceptacja jest dobrowolna, ale niezbędna do dalszego korzystania z forum.